![]() |
![]() |
|
|
آیا می دانستید که در قلب آمریکا (همچنین در آلمان و کانادا) هنوز قومی به روش ۳۰۰-۴۰۰ سال پیش زندگی می کنند؟ اینها یک گروه مسیحی بسیار مذهبی هستند که اعتقاد به ساده زیستی و دوری از دنیای ماشینی دارند. بیشتر این جامعه اقلیت در ایالت های اوهایو و ایندیانا زندگی می کنند که جمعیتی حدودا معادل ۲۴۹۰۰۰ نفر دارند. اینها هنوز با درشکه به اینطرف و آنطرف می روند چرا که تنها وسیله نقیله آنها درشکه و دوچرخه است. نه تلویزیون دارند و نه اینترنت. فقط یک رادیوی محلی. موسیقی و مراسم محلی خودشان دارند. مدرسه فقط یک کلاس دارد و به کودکان بیشتر از کلاس هشت درس داده نمی شود. کتابهای درسی مخصوص خودشان است. تقریبا هیچ آمیشی به دبیرستان نمی رود. به هیچ طریقی به شهر وابسته نیستند. از تجملات خبری نیست. از برق و حتی لباسهای شهری خبری نیست. ( اینها حتی از زیپ هم استفاده نمی کنند. فقط دکمه و ماشین خیاطی خیلی ابتدایی که با پدال کار می کند و گاها دوخت با دست) واقعیت این است که بزرگان روستا (مذهبی ها، کلیسا) اجازه نمی دهند از تجملات شهری چیزی به روستا وارد شود. مردان ریش خود را هرگز نمی زنند چرا که اعتقاد دارند گناه است. و قیچی هم هرگز به موی دختران و زنان نمی رسد. به روش ۳۰۰ سال پیش لباس می پوشند و همه کلاه به سر میگذارند. پارچه لباس ها چیت بسیار ساده با رنگهای بسیار یکنواخت مثل آبی روشن و مردان هم اکثرا مشکی. رئیس خانواده مرد است که در مزرعه کار می کند و زن به خانه رسیدگی میکند. جلوگیری، گناه محسوب می شود. بنابراین خانواده از ۱۰-۱۲ فرزند تشکیل می شود. طلاق وجود ندارد و جدایی به ندرت دیده می شود. عروسی فقط در ماه نوامبر و فقط روزهای سه شنبه یا پنج شنبه انجام می شود. گفته می شود که هر ساله تعدادی دختر از این قوم به شهر ها فرار می کنند. برای اطلاعات بیشتر از زبان خودشان به این سایت سر بزنید. منبعی بی طرف اینهم از مشکلاتشان برچسبها: مراسم |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ۱۳۹۰/۰۸/۰۵ساعت 22:34 توسط لاله اشک |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
همه چی از همه جا
|
|
RSS
|