یادمه همیشه ما شاه میوه (گلابی خوانساری) داشتیم. زمانی که در طول زمستان میوه ای دیگر به خوانسار وارد نمی شد ، واقعا شاه میوه  جزو میوه های اشرافی بود . مادرم در فصل پائیز که آنها را می چیدیم با حوصله و دقت فراوان لای برگه های روزنامه ها در داخل صندوق میوه می چید تا برای شب یلدا یا اینکه اگه مهمون اومد دوتا میوه سالم تو خونه باشه. هرچند وقت یکبار هم یکسری بهشون میزد و اونها را که لکه دار شده بودند جدا میکرد ، لکه هاشو میگرفت و میاورد میخوردیم. در زمان بچگی ما هم تنوع میوه مثل امروز نبود برای همین خیلی بهمون می چسبید. خلاصه این روند همیشه ادامه داشت که شاه میوه های لکه دار شده رو میخوردیم و خوبها رو میذاشتیم برا مهمون. یه روز داداش بزرگم به مامان گفت: خوب این چه کاریه که هی خوبها رو میذاری کنار بعد که لکه دار شد میاری میخوریم. خوب از همون اول اون سالمها رو بیار بخوریم...... خوب معلومه که جواب مامانم چی بود: مادر جان یه بار یکی از در میاد تو.....