آغاز سال تحصیلی ۲۰۱۱-۲۰۱۰ در Ohlone College 

هفته قبل در کالج الونی (Ohlone College ) هفته آموزشی بود. معمولا یک هفته قبل از شروع سال تحصیلی در کالج الونی کلاسهای آموزشی برگزار میشود. روز آخر هم عملکرد نیمسال دوم سال قبل توسط رئیس کالج به حضور همگی اعلام میشود. همه خواهد دانست که چه کارهایی انجام شده، چقدر پول گرفته شده و چقدر خرج شده است. (در آمریکا دانشگاهها و کالج های ایالتی و دولتی بیشتر کمکهای مالی خود را از بخش خصوصی دریافت میکنند). کالج ها به ازای هر دانشجو مبلغی کمک مالی دریافت میکنند و بقیه اش را خود دانشجو میدهد.

قبل از سخنرانی رئیس کالج، صبحانه مختصری هم برای همه مدعوین اعم از کارکنان اداری، خدماتی، و استادان تدارک دیده شده بود. بعد از سخنرانی من برای یک کلاس آموزشی  به یک ساختمان دیگر رفتم که در آسانسور دیدم شخصی یک کاغذ در دست دارد که نوشته این کلاس آموزشی برگزار نمی شود. از او پرسیدم چرا. گفت شخصی که این Workshop یا کلاس آموزشی را برگزار میکند امروز صبح بر اثر سکته قلبی درگذشته است. با اینکه او را نمیشناختم خیلی برای او و دو دخترش که از چین Adopt شده یا برداشته شده بودند ناراحت شدم.

بعد از سخنرانی تا قبل از ناهار، زمانی وقت داشتم  به اینترنت وصل شدم تا از سرعت ۵۴ مگابایتی کالج خوب استفاده کنم. البته سرعت اینترنت در منزل هم بد نیست( ۱۵ مگابایت) اما ۵۴ کجا و آن کجا!! اینهم یه منبع برای دیدن سرعت های اینترنت در نقاط مختلف جهان.

در ساعت یک هم ناهار دادند که اعلام کرده بودند  هر کسی به عنوان کمک، برای ناهار مبلغی از ۱۰ دلار به بالا به مسئول سلف سرویس عطا کند. که دیروز ایمیلی به همه ارسال شده بود که ضمن تشکر اعلام کرده بود که مبلغ ۱۷۵۶ دلار برای ایشان در نتیجه سخاوت شرکت کنندگان جمع آوری شده بود. اینهم بخشی از ایمیل 

I want to thank all who attended today's fundraiser for xxxx  
.Your generous donations totaled $1756! including a $2 bill

در ساعت ۱ بعد از ظهر نوبت گرد همآیی استادان بود که در این مراسم بعلت درگذشت همکارمان مجری برنامه خواست تا هرکسی وی را از نزدیک می شناخته خاطره ای تعریف کند. جالب بود که تمامی خاطره های بازگفته شده تمی از طنز داشت که خنده و گریه را با هم به چشمان همه میآورد. خیلی برایم جالب بود که در سوگواری هایشان، همیشه افراد نزدیک خاطرات شیرین را بازگو مینمایند. خیلی ها در حین بازگو کردن گریه اشان میگرفت. این کل عزاداری بود که برای همکارمان کردند. البته قرار است که مراسم تدفین را هم خبر کنند که هر که خواست برود.

بعد از این جلسه، جلسه دانشکده های مختلف بطور جداگانه بود که روسای   دانشکده ها،  استادان دانشکده ها را از وضعیت دپارتمان در ترم آینده آگاه میکردند. این جلسه بسیار دوستانه تر است زیرا که اعضا نقریبا یکدیگر را میشناسند و تازه واردان هم به دیگران معرفی میشوند. من هنوز بعنوان نوزاد Infant در کالج شناخته میشوم چون که فقط سال دوم تدریسم میباشد. کسانی هستند که ۲۰-۱۵ سال سابقه دارند. در این جلسه رئیسمان گفت که دپارتمان محیط زیست پول کافی برای خرج کردن دارد خیلی هم دارد. ما میتوانیم از محل این پول وسائل، کامپیوتر، و مواد مورد نیاز دانشکده را خریداری کنیم. البته تا آنجایی که من میدانم این پولها در راه اصلی خود صرف میشود.

و بعد از اتمام این مراسم ما آماده شدیم برای شروع ترم جدید که امروز بود. دو تا کلاس در روزهای دو شنبه ها و چهارشنبه ها دارم. از ساعت ۹:۴۵ صبح تا ۲:۵۰ بعدازظهر. معمولا اینجا روز اول کلاس به معرفی روئوس درسی Syllabus و قوانین و مقررات کلاس و معرفی دانش آموزان می پردازند که خوب برگزار شد. چند تا شاگرد دبیرستانی هم دارم که آنها شاگردان پیشرفته یا همان بااستعدادند که از همشاگردیهای خود در دبیرستان جلوترند. دولت برای حمایت این دانشجویان کمک مالی جداگانه به کالج پرداخت میکند.

پست بعدی را اختصاص خواهم داد به چگونگی پذیرش در کالج ها و دانشگاههای آمریکا. 

---------------------------------------------------------------

پ.ن.۱- جالبه هرچی تو قالبهای بلاگفا گشتم به جز قالب امام علی یه قالب با رنگ سبز ندیدم.

پ.ن.۲- لینک به سخنرانی رئیس کالج