آخه پروازم از سن خوزه به رم در آتلانتا یه توقف و تغییر هواپیما داشت. وقتی داشتم گیت رو پیدا میکردم اولین چیزی که در فروگاه آتلانتا به چشمم خورد این کله خرسه بنده خدا بود. دلم سوخت که چه جور کله یه خرس خونساری رو گذاشتن اینجا.

این هم پای یک فیل افریقایی بود که نفهمیدم مناسبتش با فرودگاه آتلانتا چیه؟ همینجوری برا دلخوشی گذاشته بودن فکر کنم. اونم لباس مارتین لوتر کینگ هستش که هنوز با ارزش و احترام نگهداری میشه. و اگه صد تا رئیس جمهور هم عوض بشه کسی نمیاد این لباسو پاره کنه و آتیش بزنه....

خلاصه جونم براتون بگه که وقتی  اومدیم اتلانتا   پرواز به رم هم تاخیر داشت  و ما ویلون تو فرودگاه اومدیم  جلوی این بار نشستیم البته ردیف عقب روی صندلیهای معمولی  نه جلوی بار چونکه اگه اونجا می نشستیم (عکس زیر)باید مسئول بار برامون یه مزمز بنوش( اصطلاح بچه خواهرم برای نوشیدنی الکلی) هم بهمون میداد که اونوقت دیگه .....البته دختر مسئول بار هم چند بار زیر چشی نیگامون میکرد که نشستیم و هیچی سفارش نمیدیم....

 خلاصه بازی اسپانیا و سوئیس و شکست خوردن اسپانیا رو هم از اینجا دیدیم.

فرودگاه آتلانتا دومین فرودگاه بزرگ آمریکاست بعد از فردگاه جان اف کندی در نیویورک. تصور کنید ترمینال خزانه رو، بجای اون اتوبوسها، هواپیماها توی صف برای پریدن و وارد شدن.  از ۷ سالن مجزا تشکیل شده یعنی ۷ فرودگاه در یک فردگاه. این سالنها توسط قطار زیر زمینی به یکدیگر متصل شده اند. از سالن A تا G  که مسافرها رو به گیت ها و سالنهای مربوطه اشون میرسونه..

عکس زیر ّهمون قطار برقی زیرزمینی هستش که هر دقیقه یکی میاد. و  روی در  یک ثانیه شمار داره که نشون میده قطار بعدی چند ثانیه دیگه!!! ( نه اینکه دقیقه)  میرسه..

خلاصه بجا ساعت ۳ بعد از ظهر ساعت ۸ شب پرواز کردیم به رم و دوتا کوپن غذای دیگه و یه ۵۰ دلار هم دوباره  تخفیف گرفتیم اما پدرمون در اومد از انتظار و باعث شد پرواز رم به بولونیا رو هم از دست بدیم و وقتی رسیدیم رم یه بلیط دیگه خریدیم به بولونیا. حالا باید وقتی برگشتیم آمریکا پول اون پروازی که تاخیر باعث شد بهش نرسیم را  از شرکت هواپیمایی پس بگیریم. که معمولا پس میدهند و اما از ایتالیا....

ادامه دارد.....

 ---------------------------------------------------------------

پ.ن.۱- از دوستان که  بعلت محدودیت زمان نتونستم سر به  وبلاگهاشون سر بزنم عذر خواهی میکنم.